Online User محدودیت‌های تصمیم گیری بله- خیر (Yes-or-No Decisions) - مدیریت صنعتی Industrial Management

مدیریت صنعتی Industrial Management

مدیریت صنعتی - تحقیق در عملیات - مدیریت تولید - ...

محدودیت‌های تصمیم گیری بله- خیر (Yes-or-No Decisions)
نویسنده : محسن رحیمی - ساعت ٩:۱۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱٢
 

مسائل تصمیم گیری زیادی وجود دارند که شامل تعدادی تصمیم گیری بله – خیر هستند. در چنین تصمیم گیری‌هایی، تنها دو گزینه بله و خیر وجود دارد. برای مثال اینکه در پروژه‌ای خاص سرمایه گذاری کنیم یا خیر؟ یا فرد خاصی را استخدام کنیم یا خیر؟ یا ...

جهت مطالعه متن کامل مقاله روی "ادامه مطلب" کلیک کنید.

(470 کلمه)

مطلب مرتبط بعدی: مدلسازی توابعی با N مقدار ممکن

مطلب مرتبط قبلی: محدودیت های انتخاب K از N


متغیرهای کیفی می‌توان مسئله را مدلسازی نمود. به این متغیرهای کمی تخصیص داده شده، در اصطلاح متغیرهای باینری (Binary variables) یا متغیرهای صفر و یک می‌گویند. این متغیرها را می‌توان به صورت زیر تعریف نمود:

اگر پاسخ به تصمیم iام مثبت باشد (بله)

اگر پاسخ به تصمیم iام منفی باشد (خیر)

اگر چه در مطالب گذشته نیز مثال‌هایی شامل این‌گونه متغیرهای تصمیم ارائه شده است، در اینجا مثالی را مطرح می‌کنیم که نه تنها شامل تصمیم گیری بله – خیر است بلکه باید تصمیم ثانویه‌ای نیز در رابطه با مقدار توسعه ظرفیت کارخانه گرفته شود.

مثال: مسئله برنامه ریزی ظرفیت

یک فروشگاه زنجیره‌ای به دنبال یافتن پاسخ به این سوال است که آیا یکی از مراکز توزیع خود را توسعه دهد یا خیر. در صورتیکه پاسخ به این سوال مثبت باشد، باید در نظر داشت که این توسعه باید حداقل 3000 واحد و حداکثر 8000 واحد باشد. هزینه توسعه این مرکز توزیع زیاد است و از یک تابع غیر خطی تبعیت می‌کند. بدون توجه به اطلاعات دیگری که در مسئله می‌تواند وجود داشته باشد، در اینجا تنها به مدلسازی محدودیت‌های تصمیم توسعه مرکز می‌پردازیم.

متغیرهای تصمیم:

مقدار توسعه مرکز توزیع

اگر تصمیم بر توسعه مرکز توزیع باشد.

اگر تصمیم بر توسعه مرکز توزیع نباشد.

 

در اینجا مدلسازی تابع هدف را نادیده می‌گیریم و در آینده در جای مناسب به شرح آن می‌پردازیم.

محدودیت‌ها:

اگر تصمیم بر توسعه مرکز توزیع باشد آنگاه مقدار توسعه مرکز همان‌طور که در صورت مسئله عنوان شده باید حداقل 3000 واحد و حداکثر 8000 واحد باشد. بنابراین داریم:

از آنجا که محدودیت‌های بالا زمانی معنیدار میشوند که تصمیم بر توسعه مرکز باشد، لذا متغیرهای تصمیم بله – خیر را به صورت زیر در آن‌ها دخالت می‌دهیم:

یا

اگر Y=1 باشد، در هر دو جفت نامعادله بالا X می‌تواند مقداری بین 3000 و 8000 بگیرد. در صورتی که Y=0 شود آنگاه X باید دقیقاً برابر با صفر شود.

دقت داشته باشید این محدودیت‌ها در صورتی می‌توانند به درستی کار کنند که با محدودیت‌های دیگر و یا با تابع هدف مناسب همراه شوند.

مطلب مرتبط بعدی: مدلسازی توابعی با N مقدار ممکن

مطلب مرتبط قبلی: محدودیت های انتخاب K از N