Online User ایمن سازی محیط کار از طریق حفاظت فردی - مدیریت صنعتی Industrial Management

مدیریت صنعتی Industrial Management

مدیریت صنعتی - تحقیق در عملیات - مدیریت تولید - ...

ایمن سازی محیط کار از طریق حفاظت فردی
نویسنده : محسن رحیمی - ساعت ۱٢:۳۳ ‎ب.ظ روز ۱۳٩۱/۸/٥
 

قبلا گفتیم که در صورت اجتناب ناپذیر بودن خطرات ناشی از کار و در صورت مقدور نبودن مهار این خطرات باید حتما خود را در قبال آنها حفاظت کنیم .

بطور کلی وسائل حفاظت انفرادی وسائلی هستند که شخص با استفاده از آنها خود را در مقابل خطرات محفوظ بنماید ، مانند لباس کار ، کلاه حفاظتی ، ماسکهای حفاظتی ، ... در اینجا بترتیب وسائل حفاظت فردی را نام برده و کاربردهایشان را ذکر می کنیم .

برای مطالعه متن کامل مقاله روی ادامه مطلب کلیک نمایید.

1300 کلمه

مطلب مرتبط بعدی: مقدمه ای بر پیشگیری از آتش سوزی و حفاظت در مقابل آن

مطلب مرتبط قبلی: 16 نکته برای ایمن سازی محیط کار و عملیات تولید


قبلا گفتیم که در صورت اجتناب ناپذیر بودن خطرات ناشی از کار و در صورت مقدور نبودن مهار این خطرات باید حتما خود را در قبال آنها حفاظت کنیم .

بطور کلی وسائل حفاظت انفرادی وسائلی هستند که شخص با استفاده از آنها خود را در مقابل خطرات محفوظ بنماید ، مانند لباس کار ، کلاه حفاظتی ، ماسکهای حفاظتی ، ... در اینجا بترتیب وسائل حفاظت فردی را ام برده و کاربردهایشان را ذکر می کنیم .

1-لباس کار : لباس کار باید خوب بر تن نشسته و راحت و سبک باشد و مانع حرکت و آزادی نگردد . لباس کرا باید در حد تناسب دفع عرق و گرما راممکن سازد واز ورود فشار مکانیکی و آلودگی بر بدن جلوگیری نماید و در دوخت باید حتما ضوابط پیشگیری از حوادث رعایت گردد . لباس کار باید به آسانی قابل شستشو و گند زدایی باشد . لباسهای گشاد کار با تکه های اضافی و آزاد در کار با ماشینهای در حال گردش بسیار خطر آفرین است . در مواردی برای کار کردن احتیاج به لباسهای کار آستین کوتاه نیز می باشد که این مسئله نباید با بالا زدن آستینها انجام گیرد . لازم به تذکر است که برای هر کاری لباس حفاظتی مخصوص وجود دارد مثل لباس حفاظتی در مقابل گرما که از آلومینیوم است ، لباس حفاظتی در مقابل پرتوهای یونساز که سربی است ، لباس حفاظتی در برابر تغییرات جوی که دارای ایزولاسیون مناسب می باشد .

2-پیش بندها : پیش بندها برای جلوگیری از سوختگی یا پرش ذرات فلزی و سنگ بشمار میرود . پیش بند باید طوری بسته شود که در هنگام گیر کردن به قسمتی از ماشین به راحتی باز شود و خطری کارگررا تهدید نکند .

3-حفاظت پا : 20 درصد حوادث مربوط به صدمات وارده بر پا می شود بنابراین برای هر کاری کفشهای حفاظتی مخصوص لازم است . در کارهای ساختمانی و سنگین باید از کفشهای محکم که از درون یا بیرون بوسیله ورقه های فلزی تقویت شده اند استفاده نمود تااگر شیئی سنگینی بر روی پا افتاد موجب له شدن انگشتان نشود . در کارهای ریخته گری از چکمه های بلند که ساقشان تنگ است استفاده می شود . این چکمه ها در دو طرف دارای زیپ هستند که در صورت وارد شدن مواد مذاب به داخل آن براحتی باز شوند . برای کار مداوم در آب ، باتلاق ، کانال ،... باید از چکمه های بلند پلاستیکی که اولا ضد قارچ باشند ( چون پا درآنها تعریق زیادی می کندد ) و ثانیا سر خورنده نباشند استفاده نمود .در کارگاههای برقی والکتریکی باید حتما از کفشهایی که عایق باشند و فاقد میخ باشند استفاده نمود . معمولا کف کفشهای محکم صنعتی از آزبستهای بسیار محکم و بادوام ساخته شده تا از ورود میخ ، مواد مذاب یا روغن داغ به داخل آن از زیر جلوگیری شود .

4-حفاظت دستها : از آنجا که 40 درصد صدمات ناشی از حوادث مربوط به انگشتان و دست می باشد در حفاظت آنها باید جدیت زیادی مبذول داشت . برای این کار انواع و اقسام دستکشهای حفاظتی موجود است که در مقابل حرارت ، سرما ، جریان الکتریکی ، اثرات مکانیکی ، اثرات شیمیایی و عوامل عفونی دست و انگشتان را محافظت می کنند . کارگرانی که با ماشینهای تراش ، مته و با قطعات فلزی ، شیشه ای سرو کار دارند باید از دستکشهای مکنده استفاده کنند . در کارهای مختلف مانند ریخته گری ، ذوب فلزات ، کار با مواد روغنی داغ ، کار با مواد اسیدی ،... باید به تناسب نوع کار از دستکشهای چرمی ، پارچه ای و فلزی استفاده شود .

5-حفاظت سر : حوادثی که برای سر پیش می آید معمولا 70 تا 80 درصد آسیبها را تشکیل می دهد که در خیلی از مواقع نیز به مرگ منتهی می شود به همین خاطر امروزه در همه معادن ، کارگاههای ساختمانی ، و صنایع سنگین استفاده از کلاههای ایمنی سبک از جنس آلومینیوم ، فایبر گلاس ،... اجباری است . در این کلاهها ، فاصله ای بین پوسته خارجی و قسمت داخلی کلاه که از فنرهای قابل تنظیم ساخته شده است وجود دارد که نباید کمتر از 30میلیمتر باشد تا اولا ضربات وارده مستقیما به جمجمه وارد نشود ، و ثانیا گرد ش هوا را ممکن سازد . در مواردی که در محل کار اشعه حرارتی وجود دارد جنس کلاه باید از آلومینیوم باشد تا اشعه حرارتی را برگشت دهد . اگر بعضی از اشخاص برای پوشانیدن موی بلند خود ( مثلا خانمها) از کلاههای پارچه ای یا روسری استفاده می کنند ، اولا جنس آنها نباید از پارچه های آتش گیر باشد و ثانیا قسمت آویزان نباید داشته باشد .

6-حفاظت دیدگان : جهت حفاظت چشمها در مقابل اثرات مکانیکی ( پرتاب براده آهن و سنگ ، صدمات ،...) عوامل شیمیایی ( اسیدها ، بازها ، گرد و غبار ،...) و عوامل فیزیکی ( اشعه ها ، نور ، ... ) تعداد زیادی عینک و نقاب حفاظتی وجود دارد . عینک حفاظتی در کار با مواد شیمیایی بایستی دورش بسته باشد ولی امکان ورود هوا به داخل باشد . در کارهای مکانیکی باید از عینکهایی که شیشه نشکن دارند استفاده کرد در مقابل حرارت تنها عینکهایی بکار می آیند که بافت سیمی نازک داشته باشند . در قبال تشعشع و نورهای درخشنده ( ماوراء بنفش یا مادون قرمز ) باید از شیشه هایی استفاده کرد که 25 تا 75 درصد نور را جذب می کنند .

در محلهای کاری که نورهای درخشنده تولید می شود بایستی از رنگهای مات و تیره بمنظور جلوگیری از انعکاس نور استفاده کرد . برای حفاظت چشم درر مقابل گازها و دودهای مضر باید حتما از عینکهایی با قاب نرم استفاده کرد تا کاملا بصورت بچسبند و منفذی نداشته باشند . در مواقعی که چشم ضعیف است می توان از عینکهای حفاظتی با شیشه های نمره دار استفاده نمود . عرض شیشه های حفاظتی باید در حدود 40 تا 45 میلیمتر و ارتفاع آن 38 میلیمتر و قطرش تقریبا 50 میلیمتر باشد ، تا اگر در حین کارهای مکانیکی ذرتی بطرف چشم پرتاب شد از آن عبور نکند

7-کمربندهای ایمنی : کارگرانی که در خطر سقوط قرار دارند ( کارگران ساختمانی پل سازی ، سد سازی ،... ) باید از کمربندهای ایمنی که به قلابی بسته شده است استفاده کنند . حداقل پهنای کمربندهای ایمنی 12 سانت و حداقل ضخامت آن 6 میلیمتر بوده و استقامت آن نباید از 1150 کیلوگرم نیروی کششی کمتر باشد . در ضمن برای کارهای حمل بسته ها و ابزار و قطعات سنگین نیز از کمربندهای مخصوص ایمنی که فشار وارده بر ستون فقرات رابه میزان قابل توجهی تخفیف 
می دهند استفاده می شود. در قسمت پشت این کمربندها کشهای محکم و تقویت شده ای برای محافظت از کمر تعبیه شده است .

8-حفاظت دستگاه تنفسی : برای حفاظت از دستگاه تنفسی و ریه ها در محیط های آلوده به گازهای سمی ، گردو غبارهای صنعتی و معدنی ، بخارات و ذرات خطرناک و آلوده به میکروب بایستی حتما از ماسکهای فیلتر دار یا دستگاه اکسیژن استفاده کرد . ماسکهای فیلتر دار باید حتما بصورت مطلوب روی صورت بنشینند و فیلترشان نیز پش از هر بار مصرف تعویض شوند . از ماسکهای تنفسی در صورتی می توان با هوای فشرده استفاده کرد که هوای مزبور قبلا توسط صافیهایی که در مجاری آنها قرار دارند تمیز و خشک شده باشند . ورود هوای فشرده بهتر است بادستگاه پنکه دار تعویض هوا انجام گیرد . دهانه لوله مکنده هوا باید در محلی باشد که هوای تمیز و پاک برای دستگاه تامین گردد . قطر داخلی لوله ها نباید از 25 میلیمتر کمتر باشد باید طوری ساخته ششده باشندکه در اثر پیچ خوردن یا تا شدن راه عبور هوا را مسدود نکنند . در مواردی که بر علیه حریق مبارزه می شود ،یا در هوایی کار می شود که اکسیژن وجود ندارد یا تراکم گاز خیلی زیاد است ، و یا در مواردیکه محل کار بیش از 45 متر از نزدیکترین منبع هوای سالن فاصله داشته باشد ، استفاده از ماسکهای فیلتر دار برای آنجا مجاز نمیباشد باید از دستگاه استفاده شود.

 

مطلب مرتبط بعدی: مقدمه ای بر پیشگیری از آتش سوزی و حفاظت در مقابل آن

 

مطلب مرتبط قبلی: 16 نکته برای ایمن سازی محیط کار و عملیات تولید